پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۷۳

آن را که با تمیز بود یک پشیز نیست

اراب جهل را کمی هیچ چیز نیست

مانند عمر یوسف من طرفه بی‌وفاست

با این همه مرا به جز او کس عزیز نیست

من خط بندگی به تو دادم مرا مران

چون خامه‌ام ز دست تو پای گریز نیست

تو بوشناس طرهٔ جانانه نیستی

ورنه کدام صبح مسا مشک بیز نیست

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۷۵شب که صحبت به غم دوری احباب گذشت
  2. شمارهٔ ۷۶زان شوخ دل به نامه و پیغام شاد نیست
  3. شمارهٔ ۷۷از تغافل‌های او تنها دلم ناشاد نیست
  4. شمارهٔ ۷۸شب جدایی آن رشک ماه در پیش است
  5. شمارهٔ ۷۹سرو کی همچون قدت ناز مجسم برخاست
  6. شمارهٔ ۸۰کسی که روی تو را لاله‌زار ساخته است
  7. شمارهٔ ۸۱چرا زاهد از بزم رندان نفور است
  8. شمارهٔ ۸۲شب فراق ر بس عرصه بر دلم تنگ است
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.