پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۵

نمک خوان دل فگاران است

شور اشعار عاشقانهٔ ما

خویش را زودتر رسان ای سیل

چشم بر راه توست خانهٔ ما

زلفت آشفت و از پی سودا

شاخ در شاخ شد بهانهٔ ما

خانه را سیم گل کنیم مگر

آمد آن سیمبر به خانهٔ ما

زلف را می‌دهی به دست رقیب

نه‌ای آگه ز درد شانهٔ ما

ای بهشت از تو در دو دیده و دل

دوزخ آتش برد ز خانهٔ ما

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۷چون نی نساخت همدمی هیچ‌کس مرا
  2. شمارهٔ ۸کی دلِ خشنود می‌باید مرا
  3. شمارهٔ ۹بس که در هر صورت آزار است دامنگیر ما
  4. شمارهٔ ۱۰چشمش از یک نگاه کشت مرا
  5. شمارهٔ ۱۱کردم ز عشق داغ سراپای خویش را
  6. شمارهٔ ۱۲از پا فکنده قامت رعنای او مرا
  7. شمارهٔ ۱۳همسری نَبْوَد به ابروی بتان شمشیر را
  8. شمارهٔ ۱۴پرتو آن مه‌جبین بی‌تاب می‌سازد مرا
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.