شمارهٔ ۱۰
چشمش از یک نگاه کشت مرا
این بلای سیاه کشت مرا
صبر از آه یک نفس نکند
دل بی‌صبر آه کشت مرا
روز و شب بر در تو می‌آیند
رشک خورشید و ماه کشت مرا
شکوه کردم برش ز حال تباه
او به حال تباه کشت مرا
بر سرم لشکری نتاخته است
شاه مژگان‌سپاه کشت مرا
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۲از پا فکنده قامت رعنای او مرا
- شمارهٔ ۱۳همسری نَبْوَد به ابروی بتان شمشیر را
- شمارهٔ ۱۴پرتو آن مه‌جبین بی‌تاب می‌سازد مرا
- شمارهٔ ۱۵کجا هوای گلستان شگفته کرد مرا
- شمارهٔ ۱۶ضرور بر زر رخسار شد سپاس مرا
- شمارهٔ ۱۷هر شب ز گریه بی تو سحر می‌کنم بیا
- شمارهٔ ۱۸مجمر داغ گشت سینهٔ ما
- شمارهٔ ۱۹درهم و برهم نمود طرهٔ جانانه را
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.