کجا هوای گلستان شگفته کرد مرا
چو صبح چاکِ گریبان شگفته کرد مرا
گشاد در قدمِ سروِ جامه‌زیبِ من است
به یاد گوشهٔ دامان شگفته کرد مرا (یعنی چی؟)
مرا ز خندهٔ صبحِ بهار، دل نشگفت
خیال آن لب خندان شگفته کرد مرا
نگشت تازه دماغم ز نکهت سنبل
نسیم طرّهٔ جانان شگفته کرد مرا
به گرد غنچهٔ من ای صبا چه می‌گردی
نفس مسوز که نتْوان شگفته کرد مرا
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.