شمارهٔ ۲۰۶
ای از تو رنگ و بوی گرفته بهار قرض
دارند از تو لاله و گل صد هزار قرض
سنبل ز طرهٔ تو کند وام پیچ و تاب
نرگس برد ز چشم تو خواب و خمار قرض
اکنون به‌سان ابر ادا می‌کنم به چشم
آبی که داده بود مرا روزگار قرض
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۰۸شب که در کلبهٔ من بود چراغ
- شمارهٔ ۲۰۹کار خداپسند نکردم هزار حیف
- شمارهٔ ۲۱۰فرودم آمدی در دل مبارک
- شمارهٔ ۲۱۱ماند دست آرزویم خالی از دنیای خشک
- شمارهٔ ۲۱۲تن شد از سنگ جفای او مرا فیروزه‌رنگ
- شمارهٔ ۲۱۳عمر بگذشت و ندیدم از تو گاهی روی دل
- شمارهٔ ۲۱۴خوشم از نعرهٔ مستانهٔ دل
- شمارهٔ ۲۱۵ز گریه دامن گل گشته است محشر گل
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.