در دل آن پرعتاب می‌گردد
زهرهٔ طاقت آب می‌گردد
مست عشق تو هر کجا نالد
مرغ و ماهی کباب می‌گردد
ابرویش را اگر کنی محراب
هر دعا مستجاب می‌گردد
خانهٔ دل حباب را ماند
که به آهی خراب می‌گردد
هر که سودای زلف یارش سوخت
خون او مشک ناب می‌گردد
در دهان جای ذکر بر لب‌ها
جای آبم سراب می‌گردد
عرق آلوده چون روی به چمن
گل ز خجلت گلاب می‌گردد
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.