پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات

شمارهٔ ۷۸۰

دیدهٔ اشکبار می‌خواهم

گریهٔ زار زار می‌خواهم

لاله‌زار بهشت را چه کنم

سینهٔ داغدار می‌خواهم

ریشه‌ای در دماغم از سوداست

مددی از بهار می‌خواهم

بایدم رفت از میان ناچار

که تو را در کنار می‌خواهم

وصل با هجر من نمی‌خواهم

خواسته است آنچه یار می‌خواهم

بار هستی فکنده‌ام از سر

در حریم تو بار می‌خواهم

وعده‌ات می‌دهی نمی‌گویم

وصل بی‌انتظار می‌خواهم

واقف از لطف ساقی کوثر

مستی بی‌خمار می‌خواهم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸۲تا به کی از ستمش آه کنم
  2. شمارهٔ ۷۸۳گشتم دو تا ز درد به یکتایی‌ات قسم
  3. شمارهٔ ۷۸۴سراسر خشک دیدم مزرع خود تا نظر کردم
  4. شمارهٔ ۷۸۵به گلشن پیش آن نازآفرین چشم
  5. شمارهٔ ۷۸۶همان بهتر که من از آستانش زود برخیزم
  6. شمارهٔ ۷۸۷قطرهٔ اشکی به صد خون جگر پیدا کنم
  7. شمارهٔ ۷۸۸به کوی یار گذاری که داشتم دارم
  8. شمارهٔ ۷۸۹چه خوش باشد به ن نوخط به گلشن باده نوشیدن
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.