شمارهٔ ۷۳۶
هرچند که ناتوان عشقم
در معرکه پهلوان عشقم
از دیر ز محرمان عشقم
بسیار مزاجدان عشقم
گر هر دو جهان خراب گردد
ویران نشوم جهان عشقم
یک دم نشوم ز ناله خاموش
یعنی نی نیستان عشقم
با صد من عقل ذره‌ای عشق
نفروشم قدردان عشقم
افروخته‌ام چراغی از داغ
من رونق دودمان عشقم
در بی‌مزگی گذشت عمرم
یارب نمکی ز خوان عشقم
رفتست دماغ برتر از عرش
از سجدهٔ آستان عشقم
یاران ز گداز چاره‌ای نیست
در بوتهٔ امتحان عشقم
نزدیک خرد اگرچه مستم
شکراً لله امتحان عشقم
با عقل سر سخن ندارم
عمریست که هم‌زبان عشقم
ناصح تو کنار از میان گیر
عشق از من و من از آن عشقم
ای عقل به من مشو مقابل
بگریز که قهرمان عشقم
از دغدغهٔ هوس که گم باد
مأمونم و در امان عشقم
خوب است که آیینه نبینی
گفتم به تو بدگمان عشقم
واقف گر عمر خضر یابم
کی پیر شوم جوان عشقم