صد وعده می‌گرفتم از یار جانی خویش
گر بودی اعتمادم بر زندگانی خویش
از بس بر آستانش سختی کشم شب و روز
ترسم که سنگ کردم از سخت‌جانی خویش
چون شمع را ببزمش گرم سخن ببینم
آتش به جانم افتد از بی‌زبانی خویش
هرگز نمی‌توانم از خاطر تو رفتن
هر لحظه شکر گویم بر ناتوانی خویش
آخر به کارم آمد بار گناه واقف
گفتم به بحر رحمت غرق از گرانی خویش
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.