رفت دل در غمت ز دست مرا
داغ بر جای دل نشست مرا
چه کنم آه ای مسلمانان
که خدا کرد بت‌پرست مرا
دین و دنیا و جان و دل، سر و تن
هست زانِ تو هرچه هست مرا
لبش از یک سخن ز هوشم برد
بوی این باده کرد مست مرا
کی ز سرْ کوچه‌اش توانم رفت
زلف او کرد پای‌بست مرا
دل توانم ز گریه خالی کرد
گر فتد دامنش به دست مرا
بر سر کوی گل‌رخان واقف
خار در پای دل شکست مرا
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.