آه یار اجر جفای من ناشاد نداد
من ز فریاد به جان آمدم از داد نداد
ناامید از لب شیرین بتان شو کین لعل
با همه کوهکنی دست به فرهاد نداد
خواستم داد زنم از ستم مژگانت
شرم چشم تو مرا رخصت فریاد نداد
دلم از شانهٔ رلف تو ز بس ناخوش بود
در چمن گریهٔ من آب به شمشاد نداد
خوب کردی به قفس تن زده مردی واقف
ناله‌ات شکر که دردسر صیاد نداد
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.