دل با جفای غمزهٔ خوبان نزیست است
آن‌کس که خورده خنجر مژگان نزیست است
یعقوب از جدایی یوسف چه‌ها کشید
خوش آنکه در فراق عزیزان نزیست است
آن‌کس که سینه‌چاک به مهر تو زاده است
مانند صبح بی‌لب خندان نزیست است
برخیز ای طبیب مده دردسر مرا
دل خستهٔ فراق به درمان نزیست است
جان داده آخر شب هجران به‌سان شمع
واقف که بی‌تو زیسته چندان نزیست است
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.