شمارهٔ ۳۰۳
زین‌که درد تو آشنای دل است
جان من جان من فدای دلست
کرده‌ای چشم سرخ پرخونم
گر کشی عین مدعای دلست
یار هچند بی‌وفاست ولیک
غم او یار بی‌وفای دلست
ریختم خون دل به دشنامی
بوسه‌ای که خونبهای دلست
دل ز کویش کجا تواند رفت
کوی او باغ دلگشای دلست
نخورم گر غم تو را چه کنم
غم تو قوت جانفزای دلست
درد دل روز و شب دعا به شماست
درد من روز و شب دعای دلست
سینهٔ چاک چاک ما واقف
قفس مرغ خوش‌نوای دلست