پرش به محتوای اصلی
وحیدالزمان قزوینی وحیدالزمان قزوینی

شهرآشوب کوچک

بخش ۲۶ - صفت منجّم

ای واقف گردش ستاره

در گریه ی من فکن نظاره

یک ره به دل حزین گذر کن

در خانه ی طالعم نظر کن

این دل که ز عشق گشته بیتاب

چندین ورقست چون سطرلاب

بر هر ورقی به دست دیده

از زخم هزار خط کشیده

هر یک شده از قضای محتوم

در حلقه ی طاعت تو منظوم

خونم شده قطره قطره از بیم

در رگ چو رقوم سطر تقویم

ادامه‌ی شهرآشوب کوچک

  1. بخش ۲۸ - صفت سرّاجسرّاج کزو بود خروشم
  2. بخش ۲۹ - صفت کمانگربر پیر خمیده قد مهجور
  3. بخش ۳۰ - صفت کلاه دوزسرگرم کلاه هر که گردید
  4. بخش ۳۱ - صفت شمشیرگرسیّاف که خنده اش چو قند است
  5. بخش ۳۲ - صفت شیشه گربر شیشه گران گذارم افتاد
  6. بخش ۳۳ - صفت کحّالکحّال که دلبری فن اوست
  7. بخش ۳۴ - صفت چیت سازانبینی به دکان چیت سازان
  8. بخش ۳۵ - صفت میوه فروشاز میوه فروش نرم شانه
همه‌ی شهرآشوب کوچک ←

وحیدالزمان قزوینی درباره‌ی وحیدالزمان قزوینی

عمادالدین میرزا محمدطاهر بن میرزا محمدحسین قزوینی، متخلص به وحید، از شاعران،مورخان و سیاستمداران دوران صفوی است. وی پس از طی مراحل ترقی در سال ۱۰۵۵ هجری قمری مورخ رسمی دربار شاه عباس دوم و مأمور نوشتن تاریخ سلطنت این پادشاه شد. او همچنین بعد از وزارت شیخ علیخان زنگنه یک چند با لقب اعتمادالدوله وزیر اعظم شاه سلیمان گشت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.