پرش به محتوای اصلی
وحیدالزمان قزوینی وحیدالزمان قزوینی

شهرآشوب کوچک

بخش ۲۸ - صفت سرّاج

سرّاج کزو بود خروشم

باشد به کفش عنان هوشم

از دیدن آن نگار شیرین

چون مورچه پر برآورد زین

آن آیه ی صنع لایزالی

صد زین، به نگاه کرده خالی

او راست ز بسکه ناز و تمکین

هرگز نرود به خانه ی زین

مشکل که به خانه ی من آید

وین عقده ی من ز دل گشاید

ادامه‌ی شهرآشوب کوچک

  1. بخش ۳۰ - صفت کلاه دوزسرگرم کلاه هر که گردید
  2. بخش ۳۱ - صفت شمشیرگرسیّاف که خنده اش چو قند است
  3. بخش ۳۲ - صفت شیشه گربر شیشه گران گذارم افتاد
  4. بخش ۳۳ - صفت کحّالکحّال که دلبری فن اوست
  5. بخش ۳۴ - صفت چیت سازانبینی به دکان چیت سازان
  6. بخش ۳۵ - صفت میوه فروشاز میوه فروش نرم شانه
  7. بخش ۳۶ - صفت چاقشور دوزاندر رسته ی چاقشور دوزان
  8. بخش ۳۷ - صفت رمّالرمّال که از غمش چو نالم
همه‌ی شهرآشوب کوچک ←

وحیدالزمان قزوینی درباره‌ی وحیدالزمان قزوینی

عمادالدین میرزا محمدطاهر بن میرزا محمدحسین قزوینی، متخلص به وحید، از شاعران،مورخان و سیاستمداران دوران صفوی است. وی پس از طی مراحل ترقی در سال ۱۰۵۵ هجری قمری مورخ رسمی دربار شاه عباس دوم و مأمور نوشتن تاریخ سلطنت این پادشاه شد. او همچنین بعد از وزارت شیخ علیخان زنگنه یک چند با لقب اعتمادالدوله وزیر اعظم شاه سلیمان گشت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.