پرش به محتوای اصلی
وحدت کرمانشاهی وحدت کرمانشاهی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳

بشنو ز ما که تجربه کردیم سال‌ها

بی‌حاصلی است حاصل این قیل و قال‌ها

حالی اگرچه رند خرابات خانه‌ایم

لیکن فقیه مدرسه بودیم سال‌ها

یعنی به می ز آینه دل زدوده‌اند

رندان کوی میکده‌ام زنگ نال‌ها

از کوهکن نشان و ز مجنون خبر دهند

گل‌ها و لاله‌های تلال و جبال‌ها

جانا قسم به جان عزیزت که تا سحر

شب‌ها به یاد روی تو دارم خیال‌ها

آن خال‌های لعل لب دلفریب دوست

گوئی نشسته بر لب کوثر بلال‌ها

وحدت کمال عشق چو در بی‌کمالی است

تکمیل عشق کرد و گذشت از کمال‌ها

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذات
  2. شمارهٔ ۱۶هر دلی کز تو شود غمزده، آن دل شاد است
  3. شمارهٔ ۱۷به کیش اهل حقیقت کسی که درویش است
  4. شمارهٔ ۱۸بر آنکه مرید می و معشوقه و جام است
  5. شمارهٔ ۱۹مقصد من، خواجه، مولای من است
  6. شمارهٔ ۲۰تا سر زلف پریشان تو چین در چین است
  7. شمارهٔ ۲۱محرم راز خدایی دل دیوانه ماست
  8. شمارهٔ ۲۲می ناچشیده حالت مستانت آرزوست؟
همه‌ی غزلیات ←

وحدت کرمانشاهی درباره‌ی وحدت کرمانشاهی

طهماسب‌قلی‌خان کلهر (زادهٔ ۱۲۰۴ هجری شمسی در کرمانشاه - درگذشتهٔ ۱۲۶۲ هجری شمسی در تهران) متخلص به وحدت و ملقب به افصح‌المتکلمین، عارف و شاعر عصر قاجاریه بود. وی فرزند رستم خان از خوانین ایل کلهر بود که با شاگردی میرزا حسن در کرمانشاه و آخوند ملا ولی‌الله (از شاگردان حسین‌علیشاه) در همدان، به سلک اهل تصوف درآمد. وی از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.