پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

غزلیات

شمارهٔ ۴۳۴

عاشقان را ره ندارد، در دل پر غم نشاط

هست در خلوت سرای عشق نامحرم نشاط

خنده واری در جهان از خرمی نبود اثر

بسکه نفرت میکند از مردم عالم نشاط

در نیاید یاد حق در سینه دل مردگان

جا ندارد هیچگه در خانه ماتم نشاط

نیست یاری همچو غم، گر قدردان باشد کسی

در جهان زین رو نمیباشد دمی بیغم نشاط

بسکه از دلهای تنگ اهل دنیا میرمد

در دل درویش می افتد بروی هم نشاط

دست بردار از هوس واعظ، گرفتی چون عصا

راست ناید با سر لرزان و پشت خم نشاط

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۳۶به پنج روزه حیاتست اعتبار غلط
  2. شمارهٔ ۴۳۷ای مستی شباب، ترا کرده باب وعظ
  3. شمارهٔ ۴۳۸باشد بحرف راست چو دایم بنای وعظ
  4. شمارهٔ ۴۳۹میکنند از پیریم با هم سر و سامان وداع
  5. شمارهٔ ۴۴۰راه اگر خواهی به اقلیم فنا مانند شمع
  6. شمارهٔ ۴۴۱نیافته است کسی لذتی ز خوان طمع
  7. شمارهٔ ۴۴۲غیر تلخی، طعم دیگر نیست در نان طمع
  8. شمارهٔ ۴۴۳کسی ز خلق نباشد، چو خسروان قانع
همه‌ی غزلیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.