پرش به محتوای اصلی
طغرل احراری طغرل احراری

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۲ - میرزا همدم

مانی چین نقش مطبوع تو در چین آورد

چین زلفت چین غم بر جبهه چین آورد

یوسف مصر ملاحت چین ابروی تو دید

چین بر ابرو زد که این ابرو به ماچین آورد

رام سازد خال هندوی تو هندو را به دین

این عجب هندو که دین خویش بر دین آورد!

زیر بار عشق تو قدی که می‌گردد دوتا

کوه البرز و جبال نو به تحسین آورد

از غم عشق تو گر فرهاد گردد تلخ‌کام

ترک سودای خیال لعل شیرین آورد

هرکه رویت دید چون سیماب گردد بی‌قرار

کیست بیند عارضت را باز تمکین آورد؟!

مد طاق ابروی پیوست مشکین تو را

زاهد صدساله بیند رخنه بر دین آورد

در بساط عارضت هرکس که بازد نرد غم

اسپ بختش کشتی شهرخ ز فرزین آورد

می‌کند هردم به اوج موشکافی آشیان

صید معنی طغرلم از چنگ شاهین آورد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۴ - شاه‌میرزاشهاب‌آسا نگاهم از سپهر دیده می‌تازد
  2. شمارهٔ ۱۱۵زلف مشکین تا به دور ماه رویش هاله زد
  3. شمارهٔ ۱۱۶مرا از عالم و آدم غم عشق تو بس باشد
  4. شمارهٔ ۱۱۷مرا عشق تو تا سرمایه دنیا و دین باشد
  5. شمارهٔ ۱۱۸هر کرا زلف عنبرین باشد
  6. شمارهٔ ۱۱۹هر کرا دل محو آن آیینه‌رخسار شد
  7. شمارهٔ ۱۲۰هر کرا چشم تو صهبا می‌کشد
  8. شمارهٔ ۱۲۱از تبسم لعل او تا نشئه از مل می‌کشد
همه‌ی غزلیات ←

طغرل احراری درباره‌ی طغرل احراری

محمدنقیب‌خان طُغْرُلِ اَحراری (زادهٔ ۱۸۶۵ میلادی روستای زاسون از توابع ناحیهٔ عینی کنونی در شمال تاجیکستان - ۱۹۱۹ میلادی) شاعر تاجیکستانی است. تبار وی به عبیدالله احرار می‌رسید. علوم رایج روزگارش را در سمرقند و بخارا آموخت. پس از اتمام تحصیلات، به زادگاهش بازگشت. وی در آغاز شاعری نقیب تخلص می‌کرد، اما بعدها تخلص طغرل ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.