پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۶۰۲

بگذر از تحریر، بلبل! فکر تقریری بکن

مصحف گل را نفهمیدیم، تفسیری بکن

صحبت دیوانگان، دیوانگی می آورد

گر به ما خواهی نشستن، فکر زنجیری بکن

بخت در خواب است ای دل، فکر شبگیری بکن

بهر جان بردن ز دست خصم، تدبیری بکن

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰۴تا نخندد بر تو صد گوهرشناس
  2. شمارهٔ ۶۰۵بس که آن گل صبحدم با آب و تاب آید برون
  3. شمارهٔ ۶۰۶می نماید خویش را عریان به رندان عاقبت
  4. شمارهٔ ۶۰۷بود چون زلف شب، گیسوی شوخ می پرست من
  5. شمارهٔ ۶۰۸جان من رفتی، چه سان خواهم ز هجران زیستن
  6. شمارهٔ ۶۰۹ناکامی ما بین، که به عشرتگه گیتی
  7. شمارهٔ ۶۱۰طالع برگشته کز وی می رسد ما را شکست
  8. شمارهٔ ۶۱۱خنده طرب از تو، گریه و فغان از من
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.