شمارهٔ ۶۰۱

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

1. شمارهٔ ۶۰۳در آتشم فکند که بی دود و دم نشین
2. شمارهٔ ۶۰۴تا نخندد بر تو صد گوهرشناس
3. شمارهٔ ۶۰۵بس که آن گل صبحدم با آب و تاب آید برون
4. شمارهٔ ۶۰۶می نماید خویش را عریان به رندان عاقبت
5. شمارهٔ ۶۰۷بود چون زلف شب، گیسوی شوخ می پرست من
6. شمارهٔ ۶۰۸جان من رفتی، چه سان خواهم ز هجران زیستن
7. شمارهٔ ۶۰۹ناکامی ما بین، که به عشرتگه گیتی
8. شمارهٔ ۶۱۰طالع برگشته کز وی می رسد ما را شکست