شمارهٔ ۶۰۴

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

1. شمارهٔ ۶۰۶می نماید خویش را عریان به رندان عاقبت
2. شمارهٔ ۶۰۷بود چون زلف شب، گیسوی شوخ می پرست من
3. شمارهٔ ۶۰۸جان من رفتی، چه سان خواهم ز هجران زیستن
4. شمارهٔ ۶۰۹ناکامی ما بین، که به عشرتگه گیتی
5. شمارهٔ ۶۱۰طالع برگشته کز وی می رسد ما را شکست
6. شمارهٔ ۶۱۱خنده طرب از تو، گریه و فغان از من
7. شمارهٔ ۶۱۲گفتی عرق دوباره چو شد، تند می شود
8. شمارهٔ ۶۱۳قدرشناس شاخ گل، قامت یار من ببین