پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۱۳قدرشناس شاخ گل، قامت یار من ببین
  2. شمارهٔ ۶۱۴سر تنها روی چون جاده باید داشتن طغرا
  3. شمارهٔ ۶۱۵بزم بی نور است، از جام طرب می نوش کن
  4. شمارهٔ ۶۱۶ز بی برگی بود لبریز رونق گلستان من
  5. شمارهٔ ۶۱۷می رود از گردش گردون، چه زیبا و چه زشت
  6. شمارهٔ ۶۱۸طلب کردم رهی از باغبان درجستن آن گل
  7. شمارهٔ ۶۱۹مطرب امشب دل به فکر حسن خلقش داده بود
  8. شمارهٔ ۶۲۰زلف شبرنگ، پریشان بر و دوش مکن
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.