پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۱۶ز بی برگی بود لبریز رونق گلستان من
  2. شمارهٔ ۶۱۷می رود از گردش گردون، چه زیبا و چه زشت
  3. شمارهٔ ۶۱۸طلب کردم رهی از باغبان درجستن آن گل
  4. شمارهٔ ۶۱۹مطرب امشب دل به فکر حسن خلقش داده بود
  5. شمارهٔ ۶۲۰زلف شبرنگ، پریشان بر و دوش مکن
  6. شمارهٔ ۶۲۱ز بهار برگ الوان، ز کفت حنای رنگین
  7. شمارهٔ ۶۲۲ز شوق آنکه بنشیند درو یک لحظه یار من
  8. شمارهٔ ۶۲۳شد سفید از انتظارت چشم تر، بنمای رخ
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.