پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۶۲۱

ز بهار برگ الوان، ز کفت حنای رنگین

ز چمن گل و شقایق، ز تو دست و پای رنگین

در و بام چون نگردد به صفای باغ و بستان؟

که فضای خانه دارد ز رخت هوای رنگین

به لباس ارغوانی، چو رود به سوی گلشن

نکند گل از خجالت، هوس قبای رنگین

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲۳شد سفید از انتظارت چشم تر، بنمای رخ
  2. شمارهٔ ۶۲۴ز چشمان او چون نخواهم نگاهی؟
  3. شمارهٔ ۶۲۵ما عشقباز گریه چه دانیم خنده چیست
  4. شمارهٔ ۶۲۶بیهوده گشتیم، مهمان گردون
  5. شمارهٔ ۶۲۷ماییم و گفتن شعر، در وصف آن گلِ رو
  6. شمارهٔ ۶۲۸هر چه می گویی، ز چشم عشوه پردازش بگو
  7. شمارهٔ ۶۲۹در مدرسه عشق، به نادانی من کو؟
  8. شمارهٔ ۶۳۰دارم ز دیدن گل نوخیز خود، چو شمع
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.