پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۶۱۹

مطرب امشب دل به فکر حسن خلقش داده بود

زد نفس در کوچه نی، بوی عود آمد برون

شب که ابر زلف ساقی هر طرف زد برق حسن

آتش می از صراحی همچو دود آمد برون

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲۱ز بهار برگ الوان، ز کفت حنای رنگین
  2. شمارهٔ ۶۲۲ز شوق آنکه بنشیند درو یک لحظه یار من
  3. شمارهٔ ۶۲۳شد سفید از انتظارت چشم تر، بنمای رخ
  4. شمارهٔ ۶۲۴ز چشمان او چون نخواهم نگاهی؟
  5. شمارهٔ ۶۲۵ما عشقباز گریه چه دانیم خنده چیست
  6. شمارهٔ ۶۲۶بیهوده گشتیم، مهمان گردون
  7. شمارهٔ ۶۲۷ماییم و گفتن شعر، در وصف آن گلِ رو
  8. شمارهٔ ۶۲۸هر چه می گویی، ز چشم عشوه پردازش بگو
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.