پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۰۷

یکدلم گرچه پریشان نظرم ساخته عشق

گوشه گیرم که چنین در به درم ساخته عشق

از قفس ماندم و پرواز به دردم نرسید

مگر از پرده دل بال و پرم ساخته عشق

تا در آیینه دیگر نشناسم خود را

بی تو هر لحظه به رنگ دگرم ساخته عشق

تا دلیرانه از شعله زنم بر صف داغ

چون دل خویش سراپا جگرم ساخته عشق

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۰۹دارم دلی به سینه چو کژدم به زیر خاک
  2. شمارهٔ ۷۱۰بیا ای هجر و وصلت مایه شیب و شباب دل
  3. شمارهٔ ۷۱۱شدی مست و زد چاک جیب قبا گل
  4. شمارهٔ ۷۱۲دیدن رویش نه تنها می برد از یاد گل
  5. شمارهٔ ۷۱۳جلوه حسنت چمن پرداز گل
  6. شمارهٔ ۷۱۴کرده ای انتخاب خنده گل
  7. شمارهٔ ۷۱۵لبریز خنده است چمن از هوای گل
  8. شمارهٔ ۷۱۶سرگرم داغ دل نکند آرزوی گل
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.