پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۰۹

دارم دلی به سینه چو کژدم به زیر خاک

رحم است برگزیده انجم به زیر خاک

عالم خزانه دار سرشک روان ماست

گنج روان چرا نشود گم به زیر خاک

بستیم رخت و کم نشد اسباب سوختن

این مشت استخوان شده هیزم به زیر خاک

در بند نارسایی سعی است کار خلق

بی دام نیست دانه مردم به زیر خاک

دلکش تر است زمزمه در پرده فنا

مجنون فکند شور ترنم به زیر خاک

چون موج اسیر محشر ما بحر رحمت است

کی می رود شهید تظلم به زیر خاک

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱۱شدی مست و زد چاک جیب قبا گل
  2. شمارهٔ ۷۱۲دیدن رویش نه تنها می برد از یاد گل
  3. شمارهٔ ۷۱۳جلوه حسنت چمن پرداز گل
  4. شمارهٔ ۷۱۴کرده ای انتخاب خنده گل
  5. شمارهٔ ۷۱۵لبریز خنده است چمن از هوای گل
  6. شمارهٔ ۷۱۶سرگرم داغ دل نکند آرزوی گل
  7. شمارهٔ ۷۱۷بر تنم گردیده نقش بوریا تصویر دام
  8. شمارهٔ ۷۱۸لبت به سهو نوازد گرم به یک دشنام
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.