پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۳

خوش بهاری است قدح‌نوشی‌ها

بوی گل نشئه بیهوشی‌ها

گریه کی فرصت حیرت می‌داد

می‌شمردم به تو خاموشی‌ها

لب گشودم سخن از یادم رفت

چه بهشتی است فراموشی‌ها

چقدر درد دل از یادم رفت

حاصلی داشت فراموشی‌ها

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۵می‌رسد مست شکوه کاهی‌ها
  2. شمارهٔ ۱۱۶بس که می‌ترسم از جدایی‌ها
  3. شمارهٔ ۱۱۷دوزخ اقلیم خودنمایی‌ها
  4. شمارهٔ ۱۱۸سرو شوخ من بیا تنها بیا غافل بیا
  5. شمارهٔ ۱۱۹عارضت گلدسته باغ نظر دارم بیا
  6. شمارهٔ ۱۲۰سیرگاه قدح کشان مهتاب
  7. شمارهٔ ۱۲۱بسکه دارد سر هم چشمی گلشن مهتاب
  8. شمارهٔ ۱۲۲موجها برده دل ز باغ در آب
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.