پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۰۵

خیال غیر خوابی می نماید

همه عالم سرابی می نماید

به چشم نقش بندان خیالش

جهان نقشی بر آبی می نماید

در این خمخانه هر رندی که یابی

به ما جام شرابی می نماید

به هر صورت که می بینی به معنی

نگاری بی حجابی می نماید

بده جامی به هر رندی که باشد

که خیر است و ثوابی می نماید

ضمیر روشن هر ذره ما را

ز نورش آفتابی می نماید

وجود نعمت الله درخرابات

چو گیتی در خرابی می نماید

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۰۷نوری که خدا به ما نماید
  2. غزل شمارهٔ ۷۰۸مرا هر دم خیالی رو نماید
  3. غزل شمارهٔ ۷۰۹عالم چو مثالی است که در آب نماید
  4. غزل شمارهٔ ۷۱۰هر که او عین ما به ما جوید
  5. غزل شمارهٔ ۷۱۱عاشق آن است که معشوق به جان می جوید
  6. غزل شمارهٔ ۷۱۲این و آن بود جمله آن گردید
  7. غزل شمارهٔ ۷۱۳این چنین رندی که من دیدم که دید
  8. غزل شمارهٔ ۷۱۴عین او در عین اعیان شد پدید
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.