پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵

ماه شب گمرهان عارض زیبای تست

سرو دل عاشقان قامت رعنای تست

همت کروبیان شعبدهٔ دست تست

سرمهٔ روحانیان خاک کف پای تست

رای همه زیرکان بستهٔ تقدیر تست

جان همه عاشقان سغبهٔ سودای تست

وصل تو سیمرغ گشت بر سر کوی عدم

خاطر بی خاطران مسکن و ماوای تست

بر فلک چارمین عیسی موقوف را

وقت خروج آمدست منتظر رای تست

موسا چون مست گشت عربده آغاز کرد

صبر به غایت رسید وقت تجلای تست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷تا بدیدم بتکده بی بت، دلم آتشکده‌است
  2. شمارهٔ ۳۸ای صنم در دلبری هم دست و هم دستان تو راست
  3. شمارهٔ ۳۹هر زمان از عشق جانانم وفایی دیگرست
  4. شمارهٔ ۴۰راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکل‌ست
  5. شمارهٔ ۴۱ای پر دُر گوش من ز چنگت
  6. شمارهٔ ۴۲توبهٔ من جزع و لعل و زلف و رخسارت شکست
  7. شمارهٔ ۴۳زان چشم پر از خمار سرمست
  8. شمارهٔ ۴۴دوست چنان باید کان منست
همه‌ی غزلیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.