پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۷

بند ترکش یک زمان ای ترک زیبا باز کن

با رهی یک دم بساز و خرمی را ساز کن

جامهٔ جنگ از سر خود برکش و خوش طبع باش

خانهٔ لهو و طرب را یک زمان در باز کن

چند گه در رزم شه پرواز کردی گرد خصم

گرد جام می کنون در بزم ما پرواز کن

یک زمان با عشق خود می خور و دلشاد زی

ترکی و مستی مکن چندان که خواهی ناز کن

ناز ترکان خوش بود چندان که در مستی شود

چون شوی مست و خراب آنگاه ناز آغاز کن

ناز و مستی دلبران بر عاشقان زیبا بود

ناز را با مستی اندر دلبری دمساز کن

گر شکار خویش خواهی کرد جملهٔ خلق را

زلف را گه چون کمند و گه چو چنگ باز کن

مهر تو گردنکشان را صید تو کرد آنگهی

پادشه امروز گشتی در جهان آواز کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۹ای شوخ دیده اسب جفا بیش زین مکن
  2. شمارهٔ ۳۳۰جانا دل دشمنان حزین کن
  3. شمارهٔ ۳۳۱چشمکان پیش من پر آب مکن
  4. شمارهٔ ۳۳۲مکن آن زلف را چو دال مکن
  5. شمارهٔ ۳۳۳ای دل ار مولای عشقی یاد سلطانی مکن
  6. شمارهٔ ۳۳۴جانا اگر چه یار دگر می‌کنی مکن
  7. شمارهٔ ۳۳۵ای نموده عاشقی بر زلف و چاک پیرهن
  8. شمارهٔ ۳۳۶صبر کم گشت و عشق روز افزون
همه‌ی غزلیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.