پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳

ساقیا دل شد پر از تیمار پر کن جام را

بر کف ما نه سه باده گردش اجرام را

تا زمانی بی زمانه جام می بر کف نهیم

بشکنیم اندر زمانه گردش ایام را

جان و دل در جام کن تا جان به جام اندر نهیم

همچو خون دل نهاده ای پسر صد جام را

دام کن بر طرف بام از حلقه‌های زلف خویش

چون که جان در جام کردی تنگ در کش جام را

کاش کیکاووس پر کن زان سهیل شامیان

زیر خط حکم درکش ملک زال و سام را

چرخ بی آرام را اندر جهان آرام نیست

بند کن در می پرستی چرخ بی آرام را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵مَن کِیَ‌ام کاندیشهٔ تو هم‌نَفَس باشَد مَرا؟
  2. شمارهٔ ۱۶نیست بی‌دیدار تو در دل شکیبایی مرا
  3. شمارهٔ ۱۷ای به بر کرده بی وفایی را
  4. شمارهٔ ۱۸مرحبا مرحبا برای هلالا
  5. شمارهٔ ۱۹ای همه خوبی در آغوش شما
  6. شمارهٔ ۲۰ای ز عشقت روح را آزارها
  7. شمارهٔ ۲۱ای از بنفشه ساخته بر گل مثال‌ها
  8. شمارهٔ ۲۲ما باز دگرباره برستیم ز غم‌ها
همه‌ی غزلیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.