شمارهٔ ۱۲۸

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۳۰عاشق و یارِ یار باید بود
2. شمارهٔ ۱۳۱هزار سال به امید تو توانم بود
3. شمارهٔ ۱۳۲روی او ماهست اگر بر ماه مشک افشان بود
4. شمارهٔ ۱۳۳از هر چه گمان برد دلم یار نه آن بود
5. شمارهٔ ۱۳۴نور تا کیست که آن پردهٔ روی تو بود
6. شمارهٔ ۱۳۵با او دلم به مهر و مودت یگانه بود
7. شمارهٔ ۱۳۶هر کرا در دل خمار عشق و برنایی بود
8. شمارهٔ ۱۳۷هر زمان از عشقت، ای دلبر! دل من خون شود