پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۳

ز جوش ناله به دل اضطراب بسیار است

چو باد تند شود، موج آب بسیار است

کدام دل که ز شوق لبت در آتش نیست

شراب نیست، وگرنه کباب بسیار است

یکی حقیقت دنیا ز عارفی پرسید

جواب داد که تعبیر خواب بسیار است

برای بخل بود عذرها بزرگان را

به کوهسار سخن را جواب بسیار است

چه رازها که بر اوراق هر گلی رقم است

سواد نیست، وگرنه کتاب بسیار است

سلیم یار اگر ترک ما کند چه غم است

برای شبنم ما آفتاب بسیار است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۵ز دوری تو مرا خوشدلی میسر نیست
  2. شمارهٔ ۲۴۶خوش آن کز فکر بیش و کم گذشته ست
  3. شمارهٔ ۲۴۷موسم کسب هوا شد که دگر مهتاب است
  4. شمارهٔ ۲۴۸بهار آمد و ما را به باغ راهی نیست
  5. شمارهٔ ۲۴۹زان می که باغ را رخ او در پیاله ریخت
  6. شمارهٔ ۲۵۰حاصل سوختگان در ره برق خطر است
  7. شمارهٔ ۲۵۱پایه ی نعش مرا یار من از جا برداشت
  8. شمارهٔ ۲۵۲سوختن از تب سوزان محبت تابی ست
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.