پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۹

هما! نصیب تو از من چنان که خواهی نیست

که استخوان مرا مغز همچو ماهی نیست

اگر به خاک شهیدان گذار خواهی کرد

کسی که کشته نمی گردد او سپاهی نیست

هلاک قاعده ی جنگ و صلح طفلانم

که در میانه ره و رسم عذرخواهی نیست

به نام درد دل از خون خود رقم سازیم

چو برق، خامه ی ما در پی سیاهی نیست

کسی که کسب هوایی نموده، می داند

که سربرهنگی ما ز بی کلاهی نیست

چو لاله ساخته با صاف و درد خویش سلیم

گدای میکده را ذوق پادشاهی نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۱سینه ریشان ترا تیغ شهادت مرهم است
  2. شمارهٔ ۲۴۲همچو لاله روزگارم در قدح نوشی گذشت
  3. شمارهٔ ۲۴۳ز جوش ناله به دل اضطراب بسیار است
  4. شمارهٔ ۲۴۴غنچه دلتنگ و لاله در خون است
  5. شمارهٔ ۲۴۵ز دوری تو مرا خوشدلی میسر نیست
  6. شمارهٔ ۲۴۶خوش آن کز فکر بیش و کم گذشته ست
  7. شمارهٔ ۲۴۷موسم کسب هوا شد که دگر مهتاب است
  8. شمارهٔ ۲۴۸بهار آمد و ما را به باغ راهی نیست
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.