پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۰

درین چمن هوس عیش، کیمیا طلبی ست

که خنده در دهن غنچه، موج تشنه لبی ست

شکنجه ای بتر از خارخار همت نیست

کرم به دست تهی چون جوانی و عزبی ست

ز فکر حشر عبث نیست گریه ی زاهد

که خوف طفل ز مکتب، دلیل بی ادبی ست

چو من بتان عجم را نبوده مجنونی

به طاق ابروی لیلی که قبله ی عربی ست

قدم ز راه طلب زان کشیده ایم که هست

طلب به مذهب ما کفر، اگر خداطلبی ست

به پیش آنکه ندارد سواد عشق، سلیم

کتاب لیلی و مجنون رساله ی عربی ست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۲ز می ملاحظه زاهد مکن که این عیب است
  2. شمارهٔ ۲۳۳بهار آمد و سر تا به سر جهان سبز است
  3. شمارهٔ ۲۳۴جدل از خصم هنر باشد و از من عیب است
  4. شمارهٔ ۲۳۵خوش وقت آنکه خصمی گردون ندیده است
  5. شمارهٔ ۲۳۶خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست
  6. شمارهٔ ۲۳۷از سایه ی تو سبز سر خاک من بس است
  7. شمارهٔ ۲۳۸بنای توبه ز ابر بهار در خلل است
  8. شمارهٔ ۲۳۹هما! نصیب تو از من چنان که خواهی نیست
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.