پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۷۹ - مبنی التصوف

ز مبنای تصوف جو حقیقت

رویمت گوید آن باشد سه خصلت

تمسک آن بفقر و افتقار است

دگر ترک تعرض و اختیار است

تحقق هم ببذل است و بایثار

بجای خود بود این هر سه در کار

زمبنای تصوف پیر آگاه

نکو دم زد علیه رحمه‌الله

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۸۱ - المتحقق بالحق و الخلقمتحقق بحق و خلق آنست
  2. بخش ۳۸۲ - المجذوببود مجذوب آنکو حق زعونش
  3. بخش ۳۸۳ - المجالی الکلیه و المطالع و المنصاتنباشد گر در ادراکت موانع
  4. بخش ۳۸۴ - مجلی الاسماء الفعلیهدگر اسماء فعلی راست مجلی
  5. بخش ۳۸۵ - مجمع‌البحرینبود آن مجمع البحرین مابین
  6. بخش ۳۸۶ - مجمع‌الاهواءحدیث از مجمع‌الاهوات گویم
  7. بخش ۳۸۷ - مجمع‌الاضدادهویت مجمع‌الاضداد باشد
  8. بخش ۳۸۸ - محبت‌الاصلیمحبت کوست اصلی حب ذاتست
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.