پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۸۴ - مجلی الاسماء الفعلیه

دگر اسماء فعلی راست مجلی

مراتبهای کونی کوست اجلی

ز حیث مختلف اجزای عالم

که هست آثار افغال مکرم

هر آثاری ز فعی برقرار است

نشانی از نمود کردگار است

ز خلق و رزق و دیگر سقم و صحت

بود ظاهر کمال فعل حضرت

مراتب هر چه در عالم عیانست

خود از اسمای فعلی ترجمانست

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۸۶ - مجمع‌الاهواءحدیث از مجمع‌الاهوات گویم
  2. بخش ۳۸۷ - مجمع‌الاضدادهویت مجمع‌الاضداد باشد
  3. بخش ۳۸۸ - محبت‌الاصلیمحبت کوست اصلی حب ذاتست
  4. بخش ۳۸۹ - المحفوظبود محفوظ آنعبدی که شاهش
  5. بخش ۳۹۰ - محوارباب الظاهراگر داری تو سیری در ظواهر
  6. بخش ۳۹۱ - محوارباب السرائرشنو از محو ارباب سرائر
  7. بخش ۳۹۲ - مجمع‌الجمعدگر بشنو حدیث از مجمع‌الجمع
  8. بخش ۳۹۳ - محوالعبودیه و محو عین‌العبدگرت محو عبودیت بود فهم
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.