صفی علیشاه
بخش ۳۹۲ - مجمع‌الجمع
دگر بشنو حدیث از مجمع‌الجمع
پی محق حقیقی‌دار هم سمع
رجوع خلق اندر حضرت حق
فنای کثرت اندر وحدت حق
وصل قطرها بر بحرالله
رجوع ذره‌ها بر مهر و بر ماه
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۳۹۴ - المحقبود محق آن فنای عبد در حق
- بخش ۳۹۵ - المحاضرهمحاضر با اضافه تا محقق
- بخش ۳۹۶ - المحاذاتمحاذاتت حضور وجه یار است
- بخش ۳۹۷ - المحادثهمحادث با اضافه تا خطاب است
- بخش ۳۹۸ - المخدعتو مخدع موضع قطب جهان دان
- بخش ۳۹۹ - المدد الوجودیمددهای وجودی در نزولش
- بخش ۴۰۰ - المراتب الکلیهمراتب نزد صوفی غیر شش نیست
- بخش ۴۰۱ - مرآت الکوندگر مرآت کون بیخلاف است
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.