پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۹۵ - المحاضره

محاضر با اضافه تا محقق

حضور قلب درویش است با حق

ز اسماء باشد اندر استقاضت

و زان اسمی کزو دارد افاضت

همان اسمی که در سیر مظاهر

مراندل را بخود فرموده حاضر

ز نامش کار اهل دل بکام است

حضور قلب از وی مستدام است

دلی کآید زنار عشق در جوش

شود جز نام دلدارش فراموش

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۹۷ - المحادثهمحادث با اضافه تا خطاب است
  2. بخش ۳۹۸ - المخدعتو مخدع موضع قطب جهان دان
  3. بخش ۳۹۹ - المدد الوجودیمددهای وجودی در نزولش
  4. بخش ۴۰۰ - المراتب الکلیهمراتب نزد صوفی غیر شش نیست
  5. بخش ۴۰۱ - مرآت الکوندگر مرآت کون بیخلاف است
  6. بخش ۴۰۲ - مرآت الحضرهبود مرآت حضرت بالعلاین
  7. بخش ۴۰۳ - مرآت الحضرتیندگر مرآت پاک حضرتینت
  8. بخش ۴۰۴ - المسامرهمسامر با اضافه تاست صحبت
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.