پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۹۶ - المحاذات

محاذاتت حضور وجه یار است

همان وجهی که بروی انتظار است

سوای او شود از فکر زایل

نبیند غیر او را در شواغل

بجمعیت اگر باشی مراقب

سوای وجهش از فکر است غایب

چو فکر تام این باشد که جائی

نماند در ضمیرت ما سوائی

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۹۸ - المخدعتو مخدع موضع قطب جهان دان
  2. بخش ۳۹۹ - المدد الوجودیمددهای وجودی در نزولش
  3. بخش ۴۰۰ - المراتب الکلیهمراتب نزد صوفی غیر شش نیست
  4. بخش ۴۰۱ - مرآت الکوندگر مرآت کون بیخلاف است
  5. بخش ۴۰۲ - مرآت الحضرهبود مرآت حضرت بالعلاین
  6. بخش ۴۰۳ - مرآت الحضرتیندگر مرآت پاک حضرتینت
  7. بخش ۴۰۴ - المسامرهمسامر با اضافه تاست صحبت
  8. بخش ۴۰۵ - مسالک جوامع الاثنیهمسالک از جوامع اثنیه چیست
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.