پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۰۵ - مسالک جوامع الاثنیه

مسالک از جوامع اثنیه چیست

ثنای ذات بالاسماءء ذاتیست

بذات آن اسمها اصلیه باشد

بجز وصفه و فعلیه باشد

بود خود ذکر این اسم مسالک

جوامع اثنیه در نزد سالک

بود با معرفت هم با شهودی

نه آن ذکری که باشد از جمودی

چو ذات مطلق اصل جمله اسماست

بجا از بهر تعظیمش ثناهاست

ز هر تعظیم اعظم بهر مطلق

ثنا باشد بهر وصفش محقق

ثنای او بوصف علم و قدرت

بآن قید است خود تعظیم حضرت

وگر بر اسم قدوس و سلامش

بخوانی کرده‌ئی ذکر تمامش

همه اسماء ذاتی اینچنین است

نه تنها این دو نام دلنشین است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۰۷ - مستند المعرفهدل اندر مستند المعرفه دار
  2. بخش ۴۰۸ - المستهلکبود مستهلک آن فانی بالذات
  3. بخش ۴۰۹ - المسئله الغامضهشنو زان مسئله کوهست غامض
  4. بخش ۴۱۰ - المستریحکسی او مستریح آمد بدلخواه
  5. بخش ۴۱۱ - مشارق الصبحمشارق بالاضافه صبح صادق
  6. بخش ۴۱۲ - مشارق شمس الحقیقهمشارق باز با شمس حقیقت
  7. بخش ۴۱۳ - مشرف‌الضمایردگر مشرف که باشد بالضمایر
  8. بخش ۴۱۴ - المضاهاه بین‌الشئون و الحقایقمضاهات آنکه بر تعیین لایق
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.