صفی علیشاه
بخش ۴۱۲ - مشارق شمس الحقیقه
مشارق باز با شمس حقیقت
تجلیات ذات آمد ز حضرت
که آن قبل از فناء تام حاصل
شود در عین جمع از بهر واصل
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴۱۴ - المضاهاه بین‌الشئون و الحقایقمضاهات آنکه بر تعیین لایق
- بخش ۴۱۵ - المضاهاه بین‌الحضرات والاکوانمضاهات دگر در نص عرفان
- بخش ۴۱۶ - المطالعهمطالع با اضافه تاست کاشف
- بخش ۴۱۷ - المطلعز مطلع سالکی تا مطلع نیست
- بخش ۴۱۸ - معالم اعلام الصفاتمعالم آنچه اعلام الصفات است
- بخش ۴۱۹ - المعلم الاول و معلم الملکمعلم اول آدم بر ملک بود
- بخش ۴۲۰ - مغرب الشمسببین از مغرب‌الشمس از تفطن
- بخش ۴۲۱ - مفتاح سرالقدریکی مفتاح از سر قدر جو
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.