پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۱۴ - المضاهاه بین‌الشئون و الحقایق

مضاهات آنکه بر تعیین لایق

بمابین شئونست و حقایق

خود آنرتبه حقایقهای کونیست

همان جز بر الهی مبتنی نیست

حقایق کان الهیه بمعناست

شئون ذات مطلق را خود اسماست

پس این اکوان مر اسماء را ضلالست

شئون را ظل هم اسماء بر کمالست

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۱۶ - المطالعهمطالع با اضافه تاست کاشف
  2. بخش ۴۱۷ - المطلعز مطلع سالکی تا مطلع نیست
  3. بخش ۴۱۸ - معالم اعلام الصفاتمعالم آنچه اعلام الصفات است
  4. بخش ۴۱۹ - المعلم الاول و معلم الملکمعلم اول آدم بر ملک بود
  5. بخش ۴۲۰ - مغرب ‌الشمسببین از مغرب‌الشمس از تفطن
  6. بخش ۴۲۱ - مفتاح سرالقدریکی مفتاح از سر قدر جو
  7. بخش ۴۲۲ - المفتاح الاولبود مفتاح اول در تقاضا
  8. بخش ۴۲۳ - مفرج الاحزان و مفرج‌الکروبمفرح چیست اندر کرب و احزان
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.