پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۷۸ - مبادی النهایات

دگر باشد مبادی النهایات

فروض کل اعمال و عبادات

فرائض اصل آن چار امهات است

زکوه و حج پس از صوم و صلوه است

صلوه است اول و شد در نهایت

کمال قرب و وصلت بر حقیقت

زکاتت را نهایت نزد آگاه

بود ز اخلاص بذل ما سوی الله

نهایت صوم را می‌باشد امساک

ز رسم خلقی از افلاک تا خاک

نمود امساک از کونین و افطار

کند در شام وصل از روی دلدار

باین تحقیق آن ذات‌آلعلی گفت

«انا اجزی ب والصوم لی» گفت

نهایت چیست حج را در قبولت

بسوی معرفت آخر وصولت

تحقق بربقا بعد از فنا شد

فقیر از مسکنت صاحب غنا شد

ز اول تا بآخر خود مناسک

بود تفسیر منزلهای سالک

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۸۰ - المتحقق المطلقمتحقق بحث است آن مشاهد
  2. بخش ۳۸۱ - المتحقق بالحق و الخلقمتحقق بحق و خلق آنست
  3. بخش ۳۸۲ - المجذوببود مجذوب آنکو حق زعونش
  4. بخش ۳۸۳ - المجالی الکلیه و المطالع و المنصاتنباشد گر در ادراکت موانع
  5. بخش ۳۸۴ - مجلی الاسماء الفعلیهدگر اسماء فعلی راست مجلی
  6. بخش ۳۸۵ - مجمع‌البحرینبود آن مجمع البحرین مابین
  7. بخش ۳۸۶ - مجمع‌الاهواءحدیث از مجمع‌الاهوات گویم
  8. بخش ۳۸۷ - مجمع‌الاضدادهویت مجمع‌الاضداد باشد
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.