پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۷۲ - اللوایح

لوایح لایحه را لفظ جمع است

که در جمع مکاشف همچو شمع است

شود آن لایحه در حکم اشراق

بکشف معنوی و صوری اطلاق

خود آن صوری مگر کشف مثال است

که برحس لایح اندر انتقال است

دگر آن معنوی آمد هویدا

ز غیب حضرت اقدس اعلی

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۷۴ - لیله القدرکنم از لیله‌القدرت بیانی
  2. بخش ۳۷۵ - باب‌المیم الماسک و المموسک به والمموسک لاجلهزممسوک به و ماسک شنو باز
  3. بخش ۳۷۶ - ماء‌القدسزماء‌القدس بشنو کو بود علم
  4. بخش ۳۷۷ - المبدئیتاضافه محض باشد مبدئیت
  5. بخش ۳۷۸ - مبادی النهایاتدگر باشد مبادی النهایات
  6. بخش ۳۷۹ - مبنی التصوفز مبنای تصوف جو حقیقت
  7. بخش ۳۸۰ - المتحقق المطلقمتحقق بحث است آن مشاهد
  8. بخش ۳۸۱ - المتحقق بالحق و الخلقمتحقق بحق و خلق آنست
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.