پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۶۲ - کیمیاء‌الخواص

دگر دارند خاصان کیمیائی

که دنیا را کند زر بید وائی

خود آن اکسیر مخصوص خواص است

زوی هر قلب بیغش در خلاص است

بود تخلیص قلب از کون و کائن

باستیثار سلطان مکون

ز استیثار مقصود اختیار است

که زر قلب ازو کامل عیار است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۶۴ - اللببود لب عقل صافی از کدورت
  2. بخش ۳۶۵ - لب اللببود هم لب لبت در گواهی
  3. بخش ۳۶۶ - اللبسز لبس آن عنصریت در اساس است
  4. بخش ۳۶۷ - اللسنلسن واقع بوی گردد کماهی
  5. بخش ۳۶۸ - لسان الحقلسان‌الحق بود انسان فایق
  6. بخش ۳۶۹ - اللطیفهلطیفه چیست تدقیق اشارت
  7. بخش ۳۷۰ - اللطیفه الانسانیهلطیف کو بانسانست معروف
  8. بخش ۳۷۱ - اللوحدگر لوحت کتاب بس مبین است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.