پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۵۱ - باب‌الکاف الکتاب المبین

کتاب بس مبینت لوح محفوظ

بود کاشیاء در آن ضبط است و ملحوظ

نباشد خارج از وی خود وجودی

ز رطب و یابس و نابود و بودی

بود آن رطب و یابس اندر امثال

مراد از عالم تفصیل و اجمال

بنسبت آنهم ار باشی مشاهد

مفصل‌تر یکی از دیگر آمد

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۵۳ - الکلمهکلمه هست بر چشم مشاهد
  2. بخش ۳۵۴ - کلمه الحضرهکلمه حضرت این خود بیخلاف است
  3. بخش ۳۵۵ - الکنز‌المخفیبود آن کنز مخفی ذات حضرت
  4. بخش ۳۵۶ - الکنودکنود آن عبد نعمت ناشناس است
  5. بخش ۳۵۷ - کون الفطور غیر مشتت للشملکنون کون الفطور آمد به نیت
  6. بخش ۳۵۸ - کوکب الصبحکنم از کوکب صبحت بیانی
  7. بخش ۳۵۹ - الکیمیادهم بازت نشان از کیمیایی
  8. بخش ۳۶۰ - کیمیاء‌السعادهمرا باز از سعادت کیمیائیست
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.