پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۸۶ - عبدالتواب

کنم از عبد توابت هم آگاه

رجوع اوست بر حق گاه و بیگاه

ز نفس خویش و کل ما سوی الحق

بحق عود و ایاب استش محقق

رسد تا خود ز تایید حقیقی

بعرفان و بتوحید حقیقی

بظاهر توبه از نفس و هوی کرد

بباطن تو به از غیر خدا کرد

بظاهر امر حق را کرد تعظیم

بباطن حکم او گشت تسلیم

بد انسانی که بر حقش ایابست

دهد عود آنکه را با حق حساب است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۸۸ - عبدالعفوبود عبدالعفوت در جنایات
  2. بخش ۲۸۹ - عبدالروفدگر از اولیا عبدالروف است
  3. بخش ۲۹۰ - عبدمالک الملکدگر بشنو ز عبد مالک الملک
  4. بخش ۲۹۱ - عبدذی اجلال و الاکرامبیان ما ز عبد ذوالجلال است
  5. بخش ۲۹۲ - عبدالمقسطکمال عبد مقسط نیز بشناس
  6. بخش ۲۹۳ - عبدالجامعبعبدالجامع ارجوئی تخلق
  7. بخش ۲۹۴ - عبدالغنیز حق عبدالغنی دارد غنائی
  8. بخش ۲۹۵ - عبدالمغنیتو عبدالمغنی آن را دان بمعنی
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.