صفی علیشاه
بخش ۲۵۶ - عبدالشهید
بود عبدالشهید آنکس که اشهاد
دهد حقش بهر شیئی در ایجاد
نماید آگه از سر وجودش
بود بر نفس خلق الله شهودش
مشاهد اوست بر نفس خلایق
که باشد کشف اعیانش موافق
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۲۵۸ - عبدالوکیلبود عبدالوکیل آنکس ز اطیاب
- بخش ۲۵۹ - عبدالقویبود عبدالقوی در قهر مشهور
- بخش ۲۶۰ - عبدالمتینکسی عبدالمتین اندر شکوه است
- بخش ۲۶۱ - عبدالولیمگر عبدلولی دور از تکلف
- بخش ۲۶۲ - عبدالحمیدبود عبدالحمید آنکس که محمود
- بخش ۲۶۳ - عبدالمحصیتو عبدالمحصی آنرا دان که بینش
- بخش ۲۶۴ - عبدالمبدیتو عبدالمبدی آنرا دان که اشهاد
- بخش ۲۶۵ - عبدالمعیددگر از اولیا عبدالمعید است
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.